Een platvoet hoeft niet noodzakelijk klachten te geven. In veel gevallen worden pas problemen opgemerkt bij intensievere belasting of specifieke afwijkingen.

Typische klachten kunnen zijn:

• Vage pijn of vermoeidheidsgevoel in de voetboog of hele voet.

• Pijn aan de binnenzijde van de enkel en het onderbeen, ter hoogte van de tibialis posterior-pees.

• Soms juist pijn aan de buitenzijde van de enkel, door een foutieve stand van de achtervoet.

Er bestaan verschillende vormen van platvoet:

• Soepele platvoet: de voetboog is afwezig in stand, maar verschijnt bij bijvoorbeeld tippen op de tenen.

• Rigide platvoet: de voetboog is permanent afwezig. Vaak gaat dit gepaard met slijtage of met aangeboren vergroeiing van voetbeentjes (tarsale coalitie).

De diagnose van een platvoet wordt gesteld aan de hand van:

• Klinisch onderzoek: evaluatie van de stand en beweeglijkheid van de voet.

• Radiografie (RX): toont de botstructuren en afwijkingen in de voetboog.

• Echografie: in beeld brengen van peesstructuren, zoals de tibialis posterior.

• CT-scan: voor een gedetailleerd beeld bij vermoeden van botvergroeiingen of afwijkingen in de achtervoet.

De aanpak hangt af van de ernst en het type platvoet:

• Conservatief:

  • Steunzolen die de voetboog ondersteunen.

  • Stevige schoenen of eventueel orthopedisch schoeisel.

• Chirurgisch:

  • Indien nodig kan de stand van de voet chirurgisch worden gecorrigeerd.

  • Afhankelijk van de oorzaak kan dit via peestransfers, botcorrecties (osteotomieën) of het vastzetten van gewrichten (arthrodeses).