Een epidurale infiltratie is een inspuiting met een lokaal verdovingsmiddel en een ontstekingsremmend geneesmiddel (corticosteroïd) in de epidurale ruimte. Dat is de ruimte rond je ruggenmerg en de zenuwen, omsloten door je wervelkolom.

De behandeling kan plaatsvinden ter hoogte van je nek, borstwervelkolom of lage rug – afhankelijk van waar je pijn uitstraalt.

Het doel van de infiltratie is om de ontsteking van een zenuw aan te pakken, zodat je pijn sneller vermindert en je terug actiever kunt zijn.

Normaal vermindert de uitstralende pijn spontaan – een hernia geneest meestal vanzelf. Toch houden veel mensen in wisselende mate rug- of nekklachten. De uitstralende pijn verdwijnt vaak, maar gevoelsstoornissen, reflexverschillen of krachtverlies kunnen nog een tijd blijven bestaan, soms zelfs levenslang. Dat kan zowel na een conservatieve behandeling als na een rug- of nekoperatie.

Als je klachten gepaard gaan met een ernstige vorm van krachtsverlies in je armen of benen, urineverlies of problemen met uitplassen, is het belangrijk om dit onmiddellijk te melden aan je arts of contact op te nemen met de spoedgevallendienst.

Je mag je arts altijd om bijkomende informatie vragen over een lage rughernia of over hoe de procedure precies verloopt

Vooral in de eerste maanden kan een epidurale cortisone-injectie effectief zijn. Het is echter niet zeker of het effect ook op langere termijn blijft en of het een rugoperatie kan voorkomen.

Het is bewezen dat deze behandeling je pijn sneller kan verminderen terwijl je lichaam op natuurlijke wijze herstelt, maar dat is niet bij iedereen het geval. Soms kan de pijn zelfs toenemen.

Als de pijn niet snel verbetert, is het verstandig om geen tweede behandeling te laten doen.

Sommige mensen kunnen allergisch reageren op bijvoorbeeld de ontsmettingsvloeistof, de lokale verdoving of het contrastmiddel. Geef daarom zeker aan als je weet dat je ergens overgevoelig voor bent.

De medicatie die gebruikt wordt, bestaat onder andere uit een synthetisch corticosteroïd. Dat lijkt op de cortisone die je lichaam zelf aanmaakt en kan verschillende effecten hebben. Zo kan het botverlies versnellen, de werking van je bijnieren onderdrukken, je weerstand tijdelijk verlagen (waardoor je gevoeliger bent voor infecties) of je bloedsuiker verhogen, meestal voor 2 tot maximaal 6 dagen. Als je diabetes hebt, moet je hiermee zeker rekening houden.

Na de behandeling kun je tijdelijk meer pijn voelen, een doof gevoel ervaren, een lage bloeddruk of tragere hartslag hebben, last krijgen van aanhoudende hik of hoofdpijn. Soms wordt per ongeluk een tussenwervelschijf aangeprikt. Dat heeft meestal geen gevolgen, maar de arts kan beslissen om je uit voorzorg antibiotica te geven om een infectie te voorkomen.

Hoofdpijn kan ook ontstaan als het vlies rond je ruggenmerg werd aangeprikt. In dat geval kan een tweede epidurale inspuiting met je eigen bloed nodig zijn om het lek te dichten.

Bij injecties in de nek kunnen volgende bijwerkingen optreden: nekpijn, roodheid in het gezicht, misselijkheid en braken, ademhalingsproblemen, koorts tijdens de nacht na de injectie en slapeloosheid. Hoofdpijn kan ook veroorzaakt worden door een luchtbel in de hersenen.

Ernstige bijwerkingen komen zeer zelden voor, maar het is belangrijk dat je goed geïnformeerd bent. Zo kunnen er in uitzonderlijke gevallen complicaties optreden zoals een beschadiging van een zenuw of het ruggenmerg, blindheid, een infarct in de hersenen of het ruggenmerg, incontinentie of verlamming.

Ook een bloeding is mogelijk, maar die kan meestal vermeden worden als je de voorzorgsmaatregelen rond het gebruik van bloedverdunners goed opvolgt.

Ernstige complicaties of infecties na een epidurale infiltratie kunnen in zeer uitzonderlijke gevallen zelfs fataal zijn. De arts en verpleegkundigen blijven tijdens de hele procedure met je in contact. Het is daarom heel belangrijk dat je onmiddellijk aangeeft wanneer je iets abnormaals voelt.

Wanneer de plaatselijke verdoving na enkele uren is uitgewerkt, kan je pijn tijdelijk terug toenemen. Je mag hiervoor gerust een pijnstiller nemen.

Na enkele dagen begint de medicatie te werken. Het effect wordt meestal duidelijk na 1 à 2 weken. Omdat een ontsteking van de epidurale zenuwen door een hernia of vernauwing vaak hardnekkig is, kan de pijn na verloop van tijd opnieuw terugkomen.

Daarom worden epidurale infiltraties soms herhaald, telkens met een tussenpauze van minstens 2 weken. Een extra behandeling kan ervoor zorgen dat de verbetering behouden blijft of zelfs verder toeneemt.

Als je pijn snel vermindert na de eerste behandeling(en), is een bijkomende infiltratie meestal niet nodig.

Als je om welke reden dan ook beslist om af te zien van de geplande epidurale infiltratie, raden we je aan om eventueel medicatie en kinesitherapie te combineren als alternatieve behandeling.

Als je klachten niet verbeteren met medicatie, kinesitherapie of epidurale inspuitingen, kan soms een operatie aan de wervelkolom worden voorgesteld.