"Warm nest gaf me de kracht om voluit te leven"

“Zeven jaar. Zo lang is het ondertussen bijna geleden dat ik mijn kankerdiagnose kreeg. Een zorg die is blijven hangen en niet meer zal weggaan. Dat is zo wanneer je palliatief bent. Met de jaren heb ik me daarmee verzoend, mede dankzij Warm nest. Mijn vertrouwde tweede thuis sinds een kleine drie jaar.”

Plots kreeg je de diagnose, zo’n zeven jaar geleden. Welke gevoelens bracht dat teweeg?

“Initieel voelde ik een soort van woede, tegenover mezelf. Had ik gezonder moeten leven? Was het mijn eigen fout? – Ik had namelijk altijd met lood gewerkt. En dan keerde die kwaadheid zich naar de maatschappij. Na een tijd is dat gevoel gezakt en maakte het plaats voor andere zorgen toen covid eraankwam. De isolerende angst om zieker te worden, maakte het zwaar, zeker als alleenstaande. Maar ook in de nasleep van de pandemie bleef ik voorzichtig in de omgang met anderen. Tot ik in Warm nest het gevoel van veiligheid terugvond.”

Hoe ben je bij Warm nest terechtgekomen?

“Een vriendin van me, die ook in de zorg werkt, had me aangeraden om Warm nest eens binnen te wandelen. Eerlijk gezegd zag ik dat niet zo zitten: allemaal zieke mensen die samenkomen, daar had ik geen nood aan. Maar ik nam haar advies ter harte en nam toch de stap, wat uiteindelijk een geweldige beslissing is gebleken! De sfeer was totaal anders dan ik verwachtte, veel positiever. Ik werd hartelijk ontvangen en geraakte meteen aan de praat met mensen die mij begrepen, die exact wisten wat ik meemaakte. Sindsdien ben ik een vaste gast in het nest.”

Wat betekent het contact met andere gasten voor jou?

“Hier zijn mensen die zich in dezelfde situatie bevinden als ik. Hoewel de diagnose hard is, wordt het ergens gemakkelijker, omdat ik mijn hart kan luchten bij lotgenoten die mij begrijpen. Dat maakt zo’n verschil. Al spreken we zeker niet altijd over onze ziekte. Veel vaker gaat het over elkaars leven, ieders achtergrond, onze families, verhalen over onze jobs. We verzetten samen onze zinnen, maken plezier en leren elkaar steeds beter kennen doorheen de tijd, waardoor hier hechte vriendschappen ontstaan.”

Wat vertel je over Warm nest aan anderen?

“Het gevoel dat ik hier ervaar, is moeilijk te verwoorden. Enkele dagen geleden hoorde ik iemand inlichtingen vragen over Warm nest in de cafetaria. Ik ben op die man afgestapt, heb een koffie met hem gedronken en vroeg hem of hij zin had om even mee te komen naar de activiteit. Ook hij ervaarde de drempelvrees, maar is de hele namiddag blijven zitten en vertelde nadien dat het helemaal anders was geweest dan hij had verwacht. Veel mensen hebben een ander idee over deze plek. Mijn advies? Stap binnen en beleef het zelf – het kan je leven een bijzondere, nieuwe wending geven.”

Wat heb je uiteindelijk zelf in Warm nest gevonden?

“Op deze plek kom je niet om te genezen, wel om de dingen te verwerken. Hier heb ik – samen met andere gasten – geleerd om anders te denken. Ik focus niet langer op wat ik niet meer kan, maar op wat wél nog lukt. En daar probeer ik nu vooral ten volle van te genieten.”