Wanneer Kristof vertelt over de Chinese achtergrond van zijn partner, gaat het zelden alleen over eten. Achter de gerechten die zij kennen uit Chongqing, een indrukwekkende stad in het zuidwesten van China, schuilt vooral een verhaal over familie, gastvrijheid en het belang van tijd maken voor elkaar. Wat hem het meest opvalt, is hoe vanzelfsprekend samenkomen er deel uitmaakt van het dagelijkse leven. Een maaltijd is er niet zomaar een moment om honger te stillen, maar een gelegenheid om familie en vrienden te ontmoeten, verhalen te delen en de banden met elkaar te versterken.
In veel Chinese gezinnen verschijnt tijdens de maaltijd niet één hoofdgerecht op tafel, maar een hele verzameling schalen, kommetjes en bordjes. Die worden centraal geplaatst zodat iedereen ervan kan nemen. Het delen van gerechten staat symbool voor verbondenheid en harmonie. Iedereen proeft van dezelfde maaltijd en niemand eet uitsluitend uit een eigen bord. Daardoor ontstaat vanzelf ruimte voor gesprek en samenzijn.
Volgens Kristof weerspiegelt dat perfect hoe zijn partner is opgegroeid. Samen eten is geen activiteit die snel tussendoor gebeurt. Het is een vast onderdeel van het gezinsleven. Ook doordeweeks is het heel normaal om spontaan langs te gaan bij ouders of andere familieleden om samen te eten. Wie binnenkomt, wordt zonder aarzelen uitgenodigd om mee aan tafel te schuiven. Gastvrijheid is geen uitzondering, maar vanzelfsprekendheid.
De keuken van Chongqing staat bekend om haar krachtige en uitgesproken smaken. Ingrediënten zoals knoflook, gember, sojasaus en sojascheuten vormen de basis van vele gerechten. Ook Sichuanpeper is onmisbaar. Deze bijzondere specerij zorgt voor een licht tintelend gevoel in de mond en geeft veel streekgerechten hun kenmerkende smaak. Wist je dat Sichuanpeper zelfs verwerkt werd in de pralines van AZ Zeno?
Elke zondag vult de keuken van Noura Marzougui zich met de geur van couscous. Niet zomaar een gerecht, maar een herinnering aan haar jeugd in Tunesië, aan haar moeder en vooral aan haar vader.
In Nasrallah groeide Noura op in een groot gezin met acht zussen en twee broers. Elke zondag kwam de familie samen rond de tafel, met een dampende schaal couscous in het midden. Na het overlijden van haar vader op haar achttiende kreeg het gerecht een nieuwe betekenis. Sindsdien maakt Noura elke zondag opnieuw de couscous van haar moeder. Een manier om te herinneren, te koesteren en even terug thuis te zijn.
Ook haar Berberse, of Amazigh, roots vormen een belangrijke draad in haar verhaal. De liefde voor familie, traditie en erfgoed kreeg ze mee van haar grootmoeder en geeft ze nu door aan een volgende generatie.
“Elke zondag staat er opnieuw couscous op tafel. Zo houd ik de herinnering aan mijn papa levend.”
Noura
