Geplaatst op 21 okt. 2026
“Het is vaak een sluimerend verhaal”, vertelt dr. Wouter Deconinck. “Mensen merken bijvoorbeeld dat stappen moeilijker wordt of dat ze vaker struikelen. Ook tintelingen in de handen of voeten kunnen voorkomen. Daarnaast kan de fijne motoriek achteruitgaan: schrijven wordt moeilijker of een blouse dichtknopen lukt niet meer zo vlot.” Met een ‘cervicale laminoplastie’, een operatie waarbij het wervelkanaal in de nek wordt verruimd, krijgt het ruggenmerg opnieuw meer ruimte. Zo kan verdere achteruitgang worden afgeremd en kunnen bestaande klachten verbeteren.
Een MRI-scan van de nek kan aantonen of het wervelkanaal vernauwd is en of het ruggenmerg al schade vertoont. Wanneer het ruggenmerg duidelijk wordt samengedrukt, kan een operatie nodig zijn. “Bij een cervicale laminoplastie wordt het wervelkanaal langs de achterkant van de nek ruimer gemaakt”, zegt dr. Deconinck. “Zo krijgt het ruggenmerg opnieuw meer plaats en wordt de druk op het zenuwweefsel verminderd.” Het belangrijkste doel van de ingreep is om verdere achteruitgang te voorkomen. “Zeker wanneer er al schade aan het ruggenmerg zichtbaar is, willen we vooral vermijden dat de klachten nog erger worden.”
Een belangrijk voordeel van de techniek is dat de nekwervels niet aan elkaar worden vastgezet. De natuurlijke beweeglijkheid van de nek blijft daardoor grotendeels behouden.
"De klachten ontwikkelen zich vaak langzaam en zijn daardoor niet altijd meteen herkenbaar”
dr. Wouter Deconinck
Neurochirurg
Hoewel het herstel bij elke patiënt anders verloopt, kan er soms snel verschil merkbaar zijn. Dat zag dr. Deconinck ook bij Guy die recent in AZ Zeno werd geopereerd. “Enkele uren na de ingreep gaf de man al aan dat hij zich beter voelde. Hij had al jarenlang last van stramheid in zijn handen en dacht zelf dat dit door artrose kwam. Ook stappen was steeds moeilijker geworden en uiteindelijk had hij een rollator nodig.” Enkele uren na de ingreep voelde de man zich beter en voelden zijn handen lichter aan. “Dat is natuurlijk heel mooi om te zien.
Tegelijk moeten we bij patiënten op hogere leeftijd realistische verwachtingen stellen. Alles wat ze tijdens de revalidatie terugwinnen, is mooi meegenomen. Het belangrijkste blijft dat we verdere achteruitgang voorkomen.”
Na de operatie volgt kinesitherapie. Daarbij ligt de focus niet alleen op de nek, maar vooral op het opnieuw verbeteren van de klachten die de patiënt ondervond, zoals problemen met stappen of de fijne motoriek. “De kinesitherapie is even belangrijk als de ingreep zelf. We willen patiënten opnieuw zo goed mogelijk mobiliseren en hen helpen om hun dagelijkse activiteiten weer op te nemen.” “Na de ingreep zien we doorgaans een gunstig herstel. Nekpijn in de eerste weken is normaal en neemt meestal geleidelijk af. Na vier tot zes weken volgt doorgaans een controle om het herstel te evalueren”, besluit dr. Deconinck.
